عوامل جسمانی عملکرد

تمامی رقابت های دوچرخه سواری جاده جزو دسته رقابت های استقامتی دراز مدت قرار دارند زیرا مسابقه معمولا ساعات زیادی طول می کشد اینجا استقامت عامل غالب و مهم ترین عامل در بین عوامل جسمانی عملکرد است منظور از استقامت توانایی بدن برای حفظ یک قابلیت عملکردی مشخص طی دوره زمانی چند ساعته بدون افت قابل ملاحضه  عملکرد است

( مثلا چند ساعت تمرین با سرعت ۳۰ کیلومتر در ساعت )

این بخش از استقامت ، در علم تمرین به عنوان استقامت عمومی تعریف می شود. فشار کار در شرایط هوازی منجر به تجزیه چربی می شود.

قابلیت های استقامتی که از بخش هوازی فراتر می روند و در شرایط هوازی ، بی هوازی جریان می یابند به عنوان استقامت شناخته می شوند.

پس از استقامت ، قدرت رتبه ذوم را به خود اختصاص می دهد در دوچرخه سواری قدرت معنای غلبه بر مقاومت هوا و چرخ و نیروی منحرف کننده در سر اشیبی در هنگام رکاب زدن با فعالیت عضلانی می باشد .

( استقامت قدرت )   ( قدرت سرعت )

دوچرخه سواری بیش از هر چیز توسط ذور پا با توجه به میزان خودرو مشخص می شود . توانایی شتاب گرفتن ( هنگام شروع ) و نیز کندن یا سرعت گرفتن ، در حیطه سرعت قرار می گیرند.