بهترین سن برای آغاز دوچرخه سواری/ شیوه تمرینات صحیح

بهترین سن برای آغاز دوچرخه سواری/ شیوه تمرینات صحیح

 

سن آغاز فعالیت در رشته ورزشی دوچرخه سواری چه موقع است؟ این سوال که نمو

نه های واقعی آن بسیار زیاد است همواره برای علاقمندان به این رشته ورزشی وجود دارد.

از نظر آماری می توان گفت اکثریت دوچرخه سواران قوی اولین تماس خود با دوچرخه را بین 10 تا 16 سالگی داشته اند، اما وسعت و شدت پرداختن آنها به مسابقات دوچرخه سواری بسیار متفاوت است؛ گروه کوچکتری هم بعضاً خیلی دیرتر این کار را انجام داده اند و نه تنها ورود خوبی داشتند بلکه به نسبت خیلی سریع در جمع نخبگان این رشته قرار گرفتند.

 نمونه های مختلف و حتی آمارها و نمودارهای حاصل از آن، توصیه یا بیان واضحی به دست نمی دهند مشخصاً زمان رسیدن به بلوغ و نیز جهش رشد، افزایش وزن و بلوغ جنسی در بین افراد کاملا متفاوت است. بر این اساس هم در مورد پسران و هم دختران نوجوان از اصطلاحات زودرس، دیررس و طبیعی استفاده می شود.

 تفاوت بیولوژیکی در یک رده سنی بعضاً چشمگیر است و در نتیجه قابلیت احتمالی نیز متفاوت خواهد بود. فرد زودرس از لحاظ جسمانی غالب است و نسبت به هم سن و سالهای خود و دخترها و پسرهایی که از نظر بیولوژیکی از وی عقب ترند برتری دارد این امر بخصوص زمانی بر جسته می شود که عوامل مربوط به قدرت ظاهر شوند.

 این برتری بیولوژیک خود را در تسلط بر تکالیف تمرینی و طبیعتاً بیش از همه، بر نتایج مسابقات نمایان می سازد.

 میزان علاقه در کودکی و نوجوانی یکی از دیگر جنبه هاست.

 

 اما نحوه تنظیم تمرینات عمومی و پایه ای به شرح زیر بیان شده است:

 

 1- فراهم کردن نشاط و لذت از دوچرخه سواری بیش از هر چیز دیگری اهمیت دارد. در این سنین علایق، دست خوش نوسانات محسوس می شود و فرد ممکن است امروز بیاید و فردا نیاید، بویژه اگر یکنواختی و دشواری آن ورزش در مرحله آغازین بیش از حد مورد تأکید قرار گیرد، تجربیات فردی آثار عمیقی بر جای می گذارد.

 2- مسابقات جاده: تقریباً فقط در جاده های عمومی دوچرخه سواری با داشتن کلاه ایمنی، آموزش و تأکید بر قوانین ضروری است.

 3- تسلط بر دوچرخه مهمترین مورد در این ورزش است.

 4- نشستن صحیح و سالم و نیز رکاب زدن اهمیت دارد. اولین انتخاب درمورد دوچرخه باید متناسب با سن و قد و وزن فرد باشد.

 لازم است بطور دائم تا سن 18 سالگی، ساختار بدن اندازه گیری و وضعیت نشستن روی دوچرخه کنترل شود.

 5- آموزش در تمرینات سنین پایه تفریحی، تکنیکی، عمومی و افزایش فشار به صورت سالانه باشد.

هماهنگی بین تحصیل ، کار و ورزش

فعالیت ورزشی در سنین پایه، فضای زمانی وسیعی را به خود اختصاص می دهد که در مراحل بعدی یعنی تمرینات ساختاری و اتصالی این زمان بطور چشمگیری بیشتر خواهد بود.

 تکمیل آموزش تحصیلی و شغلی، اساس زندگی آینده دختران و پسران نوجوانان را تشکیل می دهد. ورزش ما به ویژه ورزش قهرمانی در سنین پایین، تاثیر فوق العاده مثبتی بر زندگی ما می گذارد. ابتدا باعث تقویت عمده وضعیت سلامت شده و سپس باعث تکامل شخصیت می شود.

 هماهنگی بین درس و کار و ورزش زمینه ای است برای گرایش به سمت ورزش قهرمانی و اینکه ما اوقات فراغت خود را گونه دیگری تنظیم کنیم.

 سرگرم شدن با ورزش دوچرخه سواری، عمده اوقات فراغت ما را به خود اختصاص خواهد داد و سایر فعالیت های اوقات فراغت که بعضاً ساده ترند، مورد بی توجهی قرار گرفته و یا به زمانهای بعد موکول می شوند.

ناصر هوشیار

اصول تغذیه در دوچرخه سواری

اصول تغذیه در دوچرخه سواری

حرکت نیاز به سوخت دارد. برای تحرک شدیدی مثل دوچرخه سواری بهترین سوخت، کربوهیدرات ها هستند، البته سرعت سوخت و ساز آنها به سرعت مواد غذایی دیگر نیست.

تعیین سرعت سوخت و ساز مواد غذایی قنددار (ساده یا مرکب) با شاخص گلوگز سنجیده می شود، یعنی گلوگز به عنوان ماده ی مرجع با شاخص 100 انتخاب شده است.

این ماده وقتی خورده می شود، پس از 20 دقیقه انرژی خود را آزاد می کند و وارد چرخه سوخت و ساز می شود، در حالی که مواد غذایی با شاخص کمتر از 35، انرژی ذخیره ای را برای بدن فراهم می کند.

ذخیره انرژی در بدن به صورت گلیکوژن، چربی و در نهایت پروتئین است. در فعالیت های بدنی ابتدا گلیکوژن ذخیره شده در کبد و عضلات مصرف می شود که در ورزشی مثل دوچرخه سواری برای مدت دو ساعت ابتدایی دوام خواهد آورد و از آن به بعد، انرژی باید از طریق خوراکی تامین شود، یعنی اگر بیش از یک ساعت دوچرخه سواری می کنید، لازم است برای تأمین انرژی ساعت های بعدی تان، به ازای هر کیلوگرم وزن بدنتان، دو گرم کربوهیدرات با شاخص پایین مصرف کنید.

اگر نزدیک به زمان تمرین غذا می خورید، این مقدار را نصف کنید تا قند خونتان در حین فعالیت متعادل باقی بماند، اما اگر فرصت زیادی تا شروع تمرینتان دارید، از مصرف غذاهای حاوی گلوکز و قندهای با شاخص بالا پرهیز کنید، زیرا باعث بروز واکنش انسولین شده و ذخایر قابل دسترس بدنتان را تحلیل می برند، بنابراین در همان اوایل رکاب زدن دچار تخلیه انرژی خواهید شد. در مقابل، مصرف مواد غذایی با شاخص قندی بالا در حین دوچرخه سواری، باعث تامین انرژی تان خواهد شد.

در اینجا شاخص قندی بعضی مواد غذایی را ذکر می کنیم :

گلوکز 100، عسل 73، شکر 65، برنج پخته شده 90، نان شیرینی 72، کشمش 64، موز 53، سیب زمینی پخته شده 85، ماکارونی 41، سیب 36، عدس 29 و بادام زمینی 15.

ادامه نوشته

تمرینات استقامتی (هوازی)

تمرینات استقامتی (هوازی)

آیا می دانید تمرینات هوازی چه نوع تمریناتی هستند؟ و میدانید این تمرینات چه میزان در سلامت شما تاثیر دارند؟
تعریف تمرینات ورزشی استقامتی(هوازی) : موجب بهبودجریان خون مرکزی و محیطی شده و ظرفیت سلولهای عضلانی رادرجهت تولید مقدار بیشتر ATP تقویت می کندو برای اجرای تمرین نیازبه اکسیژن دارد و چون پیشرفتهایی درظرفیت استقامتی به علت سازگاریهای ناشی ازتمرین به دست می آیدتمرینات استقامتی ازاین نوع است.

ماننددویدن آرام-شناکردن

▪ روازنه چقدر راه می روید؟

▪ آیا بالا رفتن از پله برای شما دشوار است؟

▪ آیا می توانید برای خرید از خانه بیرون بروید؟
تمرینات استقامتی در این موارد به شما کمک می کند. این تمرینات موجب افزایش تعداد ضربان قلب و تنفس می شوند و مصرف اکسیژن در طی این حرکات افزایش می یابد. در نتیجه کارایی قلب، ریه ها و سیستم گردش خون افزایش می یابد و توانایی شما را در انجام کارهای روزانه بیشتر می کند. این تمرینات شامل ورزش هایی مثل پیاده روی ، دویدن، دوچرخه سواری، شنا و کوهنوردی است. در اینجا پیاده روی را که یکی از ساده ترین و مناسب ترین ورزش ها است، شرح می دهیم . ورزش ایجاد شادابی و رضایت می کند.

پیاده روی در خارج از منزل، خصوصاً اگر با هم سن و سالان باشد، سبب جلوگیری از انزواطلبی و افسردگی خواهد شد.

شما با یک برنامه پیاده روی که به آرامی شروع شده و به طور تدریجی سرعت و مسافت آن افزایش یافته است، پس از مدتی می توانید توانایی های تنفسی خود را به حد یک فرد جوان برسانید. بهتــر است قبــل از شروع پیاده روی با حرکـــات کششی عضلات خود را گرم کنید. سپس برای مدت۱۰ تا ۱۵دقیقه پیاده روی کنید. مدت پیاده روی را به تدریج افزایش دهید، تا حداکثر به یک ساعت در روز برسد. بهتراست پیاده روی را در دو نوبت صبح و عصر و هربار ۳۰ دقیقه انجام دهید.اگر توانایی انجام ۳۰ دقیقه پیاده روی مداوم را ندارید می توانید به جای آن ۳ پیاده روی ۱۰ دقیقه ای داشته باشید. برای پیاده روی مسیری هموار و با هوای تمیز انتخاب کنید.یک بطری آب همراه خود داشته باشید.

تمرینات موجب افزایش تعداد ضربان قلب و تنفس می شوند و مصرف اکسیژن در طی این حرکات افزایش می یابد. در نتیجه کارایی قلب، ریه ها و سیستم گردش خون افزایش می یابد و توانایی شما را در انجام کارهای روزانه بیشتر می کن

ادامه نوشته

ورزش و سرما خوردگي

ورزش و سرما خوردگي

 

آيا ورزشکاران به هنگام ابتلا به سرماخوردگي و آنفلونزا بايد به تمرين خود ادامه دهند؟

 

 

بيماري هاي عفوني

عفونتهاي مجاري تنفسي فوقاني مانند سرما خوردگي ،سرفه ، عفونتهاي گلو و گوش مياني از دلايل اصلي مراجعان به پزشکان عمومي در سطح جهان است. از آنجا که افراد بالغ به طور متوسط 2 تا 5 بار در سال دچار سرماخوردگي مي شوند، تعجب آور نيست که پيامدهاي اقتصادي و اجتماعي اين بيماريها از نظر شمار روزهاي کاري از دست رفته و هزينه هاي مشاوره و مراقبت هاي پزشکي و داروهايي که بدون تجويز پزشک  مصرف مي شود، بسيار قابل توجه باشد.

 

 

سرماخوردگي و آنفلوآنزا

سرما خوردگي و آنفلوانزا با انتقال ويروس ها از فردي به فرد ديگر ايجاد مي شود. در فصل زمستان اين بيماري شيوع بيشتري دارد. نشانه هاي سرماخوردگي شامل عطسه،آبريزش بيني ،سردرد و گلودرد است که چند روز طول مي کشد. آب ريزش بيني ناشي از افزايش ترشح مخاط از مجاري ملتهب بيني است، وسردرد به دليل بسته شدن سينوس ها رخ مي دهد که موجب فشار سينوسي و درد در بالا و پايين چشمها مي شود.

سرماخوردگي شديد ممکن است موجب تب شود که با لرز، خستگي و درد همراه است. افزايش دماي بدن تا 2درجه سانتي گراد در نتيجه باز نشاني دستگاه تنظيم گرمايي هيپوتالاموس در حضور سطوح بالاي IL-6 ايجاد مي شود.هدف اصلي تب کاهش تکثير باکتري هاي مهاجم مي باشد. مدت آنفلوانزا بلندتر از سرما خوردگي است . آنفلوانزا با احساس ضعف و خستگي همراه است.

 

درمان آنفلوآنزاو سرماخوردگي

• داروهاي مورد استفاده براي اين بيماري عبارتند از:

• داروهاي ضد التهاب:آسپرين، پاراستامول ،ايپوبروفن، کدئين

• داروهاي ضد احتقان: فنيل افرين، اکسي متازولين و متانول

• آنتي بيوتيک ها: پني سيلين، اريترومايسين، تتراسايکلين و سايپروفلاکسين

اما ورزشکاران بايد بر اساس توصيه هاي پزشک خود دارو مصرف کنند که بر خلاف قوانين ضد دوپينگ ورزش مورد نظر نباشد.

 

 

آيا ورزشکاران بايد به هنگام عفونت تمرين کنند؟

 

زماني که ورزشکاران از عفونت رنج مي برند کاهش اجراي ورزشي قابل پيش بيني مي باشد. به هنگام  انفلوآنزاي با يک ضد احتقان در روز و يک آنتي هيستامين در شب نيازي به کاهش بار تمرين نيست.

 

 

در زمان مسابقه اگر فرد داراي بيماري ويروسي پيشرونده است(با تورم غدد، درد مفاصل، تهوع، استفراغ، خستگي و سرفه سينه اي) بايد براي چند روز تمرين را قطع کرد.در دوره عفونت نبايد مکمل آهن استفاده کرد.

 

 

 در هر صورت استراحت ، يك بخش مهم از رژيم درماني بيماران عفوني است. در واقع، مشاهدات طب قديم نشان مي‌دهد كه فعاليتهاي جسمي مي‌تواند عفونتهاي خاصي را وخيم تر سازند. با وجود اينكه استراحت ، پيشنهاد عاقلانه‌اي براي اكثر عفونت هاي حاد و شديد است ، اما استراحت طولاني و بيش از اندازه مي‌تواند موقعيت نامطلوبي ايجاد كند و نتيجه فيزيولوژيكي و عملي زيان آوري  را براي ورزشکار درپي داشته باشد.

به علاوه افرادي كه عادت به ورزش دارند ، به اخطارهايي مبني بر ورزش نكردن بي‌ميل هستند. بنابراين ، بايد سعي كنيم توصيه‌هاي خود را به شكل ويژه‌اي ارائه دهيم، يعني استراحت را در صورت لزوم و ورزش را در صورت امكان تجويز كنيم .

 

آيا ورزش تاثيري بر عدم ابتلا به آنفلونرا دارد؟

نتايج حاصل از مطالعه جديد نشان مي دهد: تمرين‌هاي ورزشي مرتب با تقويت دستگاه ايمني از بدن در برابر آنفلوانزا محافظت مي‌كند .به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) - واحد علوم پزشکي ايران، نتايج اين مطالعات مي‌افزايد: افرادي که به طور متوسط تمرين مي‌کنند به سرماخوردگي‌هاي شديد و عفونت‌هاي آنفلوانزايي کمتري نسبت به سايرين مبتلا مي شوند و اين در حالي است که خستگي حاصل از کار روزمره ممکن است آسيب پذيري بدن به اين عفونت ها را افزايش دهد.

در زمان مسابقه اگر فرد داراي بيماري ويروسي پيشرونده است(با تورم غدد، درد مفاصل، تهوع، استفراغ، خستگي و سرفه سينه اي) بايد براي چند روز تمرين را قطع کرد.در دوره عفونت نبايد مکمل آهن استفاده کرد

فعاليت‌هاي ورزشي ، تحرک در قسمت‌هاي مختلف دستگاه ايمني بدن را افزايش مي دهد که اين امر حملات ويروسي را محدود مي‌کند.

براساس گزارش رويترز، در اين مطالعه در زماني که محققان يک گروه از موش‌ها را به مدت ‌5/3 ماه روي تردميل به طور مرتب به دويدن در آوردند، اين حيوانات نشانه‌هاي تب شديد کمتري را در هنگام ابتلا به ويروس آنفلوانزا از خود نشان دادند.همچنين مشخص شد، موش‌هايي که تحت برنامه فعاليت‌هاي ورزشي قرار گرفتند قبل از ابتلا به آنفلوانزا مقاومت‌هاي محافظتي بيشتري در برابر بيماري از خود نشان دادند.

عوامل جسمانی عملکرد

عوامل جسمانی عملکرد

تمامی رقابت های دوچرخه سواری جاده جزو دسته رقابت های استقامتی دراز مدت قرار دارند زیرا مسابقه معمولا ساعات زیادی طول می کشد اینجا استقامت عامل غالب و مهم ترین عامل در بین عوامل جسمانی عملکرد است منظور از استقامت توانایی بدن برای حفظ یک قابلیت عملکردی مشخص طی دوره زمانی چند ساعته بدون افت قابل ملاحضه  عملکرد است

( مثلا چند ساعت تمرین با سرعت ۳۰ کیلومتر در ساعت )

این بخش از استقامت ، در علم تمرین به عنوان استقامت عمومی تعریف می شود. فشار کار در شرایط هوازی منجر به تجزیه چربی می شود.

قابلیت های استقامتی که از بخش هوازی فراتر می روند و در شرایط هوازی ، بی هوازی جریان می یابند به عنوان استقامت شناخته می شوند.

پس از استقامت ، قدرت رتبه ذوم را به خود اختصاص می دهد در دوچرخه سواری قدرت معنای غلبه بر مقاومت هوا و چرخ و نیروی منحرف کننده در سر اشیبی در هنگام رکاب زدن با فعالیت عضلانی می باشد .

( استقامت قدرت )   ( قدرت سرعت )

دوچرخه سواری بیش از هر چیز توسط ذور پا با توجه به میزان خودرو مشخص می شود . توانایی شتاب گرفتن ( هنگام شروع ) و نیز کندن یا سرعت گرفتن ، در حیطه سرعت قرار می گیرند.

 

با ورزش به جنگ سرطان برویم

با ورزش به جنگ سرطان برویم

امروزه سرطان یکی از بیماری هایی است که با شنیدن اسم آن لرزه به اندام افراد می افتد. این در حالیست که شاید اینقدر که اسم سرطان ترسناک است، ‌خود آن ترسناک نباشد.

سرطان چیست و چگونه به جود می آید؟

 بدن انسان حدودا دارای 100 تریلیون سلول می باشد. همواره سلولهای جدید جایگزین سلولهای پیر و فرسوده یا سلولهای مصدوم می شوند اما در بعضی موارد، برخی از سلولها دارای رشد ناهنجار بوده و توده ای از بافت را به نام تومور به وجود می آورند که اینگونه تومورها می توانند به 2  شکل بدخیم یا خوش خیم باشند که هر تومور بدخیم اصطلاحأ به عنوان سرطان نامیده می شود. سلولهای سرطانی از نوعی به نوع دیگر متفاوت بوده و دارای سرعت رشد گوناگون هستند. معمولا سلولهای سرطانی توسط سیستم ایمنی بدن از بین می روند اما فقط یک سلول سرطانی برای پیدایش سرطان کافی است. علیرغم آنکه تومورهای بدخیم سلامتی و زندگی انسان را به مخاطره می اندازد تومور خوش خیم به سایر بافتها هجوم نمی آورد اما می توانند با فعالیتهای طبیعی بدن تداخل پیدا کرده و به ندرت باعث مرگ فرد شوند.

عوامل ایجاد کننده سرطان، علائم ظاهری و درمان آن:

 از دیدگاه تجربی ازعواملی که در ایجاد سرطان موثر هستند می توان به عوامل فیزیکی، مواد شیمیایی (مانند نیکوتین دخانیات)، عوامل انگلی، عدم تعادل مزاجی، عوامل ویروسی و وراثت اشاره کرد. در مردها سرطان ریه و معده شایع بوده در حالی که سرطان رحم و سینه در خانمها شایع تر می باشد. همچنین از علائم ظاهری بیماری، ضعف و لاغری،‌ کم خونی و حالت ناتوانی است. از روشهای درمان آن می توان عمل جراحی رادیکال یا قطع کلی عضو، استفاده از اشعه به عنوان درمان تکمیلی قبل یا بعد از عمل جراحی، رادیوتراپی، هورمون تراپی و شیمی درمانی را نام برد.

مطالعات اخیر نشان داده است، افرادی که ورزش می کنند به ویژه بانوان کمتر به بیماری سرطان مبتلا می شوند

ورزش و پیشگیری:

 سرطان نیز مانند بیماریهای عروق کرونر قلب یک بیماری قابل پیشگیری است به طوریکه 80 درصد کل سرطانها با شیوه زندگی و عوامل محیطی در ارتباط هستند. به طوری که عواملی مانند غذا، مصرف دخانیات، قرار داشتن در معرض تابش آفتاب به مدت زیاد و خطرات شغلی در ایجاد آن موثر است. تحقیقات نشان داده است که فعالیت بدنی و ورزشی می تواند در پیش گیری و ابتلا به سرطان نقش مهمی داشته باشد. یافته ها نشان می دهد که فعالیت به میزان 30 دقیقه در روز، 3 بار در هفته و با یک شدت متوسط در پیشگیری از انواع سرطان بسیار موثر است.

اخیرا محققین به این نتیجه رسیده اند که آثار دفاعی ورزش در بیماریهای سرطانی تاثیرات مثبتی را به جا می گذارد. مطالعات اخیر نشان داده است، افرادی که ورزش می کنند به ویژه بانوان کمتر به بیماری سرطان مبتلا می شوند. زنانی که از دوران جوانی به ورزش پرداخته اند، در مقایسه با زنانی که هیچگونه تحرکی ندارند در برابر پیشرفت انواع سرطانهای غیر جلدی با خطر کمتری مواجه هستند. در مطالعات انجام شده فعالیت جسمانی هر فرد با شغل وی ارزیابی گردیده و چنین تشخیص داده شده که مردانی که دارای مشاغل بدون تحرک می باشند نسبت به مردانی که دارای مشاغل با فعالیت بدنی و حرکتی هستند به میزان 1/6 برابر بیشتر در معرض خطر سرطان روده بزرگ قرار دارند. به علاوه خطر ابتلا به سرطان با کاهش میزان فعالیت بدنی افراد، به صورت تدریجی افزایش می یابد.

نتایج حاصل از تحقیقی که در مورد سرطان روده بر روی 1/5 میلیون نفر از مردان سوئدی در طی 19 سال انجام شده نشان می دهد که کم تحرکی در مورد سرطان 3 برابر افزایش و مکانیسم آن کاهش می دهد. در تحقیق دیگری که در خصوص ورزش و نقش آن در دوران دانشگاه انجام شده چنین ارزیابی می کنند، زنانی که در طول سالیان تحصیلی در مدارس و دانشگاه بی تحرک و یا کم تحرک بوده اند در مقایسه با دانشجویان ورزشکار 2/5 برابر بیشتر با خطر سرطان مواجه هستند و مکانیسم دفاعی آن احتمالا هورمونی می باشد که با کاهش تحرک استروژنی ناشی از ورزش بستگی دارد. بالاخره اینکه محققین ، ‌ورزش را با توجه به شرایط فرد بیمار به منظور جلوگیری از سرطان توصیه کرده اند. با شناخت دقیق از عوامل ایجاد سرطان ، ‌سن فرد مبتلا و جنسیت او می توان تمریناتی را برای پیشگیری از ابتلا به سرطان طراحی و عوامل تولید سرطان را با تمرینات ورزشی قبل از بروز، کنترل کرد.

توصیه های پیشگیرانه در مورد سرطان:

 خودداری از کشیدن سیگار و انواع فرآورده های دخانی ، مصرف سیزیجات و میوه، ویتامینهای E، C ، A و فولیک اسید، پرداختن به ورزش با شدت متوسط و منظم و از روی برنامه ، دوری از چاقی ، دوری از برخورد با مولدین سرطان وسعی در کنترل روحی در زندگی.

امیدواریم با کمک یک کارشناس ورزشی با یک برنامه مرتب که بی شک در همه جنبه های روحی و جسمی شما تاثیر مثبت خواهد داشت ، سلامتی را به خود هدیه دهید. در ادامه شما را با یکی از قهرمانان دنیای ورزش که موفق شد از همین طریق با سرطان مقابله کند آشنا می کنیم.

فاتح 7 دوره مسابقات توردوفرانس و قهرمان عرصه نبرد با سرطان

*لانس آرمسترانگ ( Lance  Armstrong) 

*نام کامل: لانس ادوارد آرمسترانگ

*تاریخ تولد: 18 سپتامبر 1971

*حرفه ورزشی: دوچرخه سواری

لانس آرمسترانگ کیست؟

لانس آرمسترانگ در سال 1996 به سرطان با گسترش (متاستاز) شدید در ناحیه ریه ها و مغز مبتلا گردید اما سر تسلیم در مقابل آن فرود نیاورد و تصمیم گرفت آن را به بهترین رویداد و افتخار آمیز ترین فرصت زندگیش تبدیل کند. او پس از یک سال نبرد مداوم با بیماری سر سختش سرانجام پیروز شد و در سال 1997 به تیم دوچرخه سواری آمریکا پیوست. او پس از مغلوب کردن سرطان، توانست برای 7 دوره متوالی قهرمان رقابتهای توردوفرانس شود و نام خود را برای همیشه در تاریخ و حافظه ورزش جهان حک کند. او موفق شد رکورد 5 قهرمانی میگوئیل ایندوراین، برنادرد هینالت، ژاک آنکتیل و ادی مرکس را پشت سر بگذارد...

از داستان زندگی لانس آرمسترانگ می توان یك ملودرام هالیوودی ساخت. بیماری مرگبار به یك قهرمان حمله می كند. او نه تنها به بیماری خود غلبه می كند، بلكه به دنیای حرفه ای ورزش بازمی گردد و بهترین جوایز دوچرخه سواری را از آن خود می كند. این داستان باوركردنی نیست اما واقعیت دارد. داستان لانس آرمسترانگ به خط پایان توردوفرانس خلاصه نمی شود چون او با تجاربی كه از بیماری خود كسب كرده، به یكی از مردان تاریخ ساز تبدیل شده است. آرمسترانگ پس از اینكه مقابل چشمهای خیره مجسمه ژاندارك، تاج قهرمانی هفتمین دوره مسابقات توردوفرانس را بر سر نهاد، برای همیشه از این رقابتها كناره گیری كرد تا از نام خود برای علاقه مندان دوچرخه سواری جهان، یك اسطوره بسازد.

دوران کودکی تا سرطان...

آرمسترانگ در سن 7 سالگی اولین دوچرخه اش را از مادرش هدیه گرفت و 9 سال بعد یعنی در سن 16 سالگی به عضویت یک باشگاه آماتور در آمد. او در سال 1990  قهرمان لیگ آماتور ایالات متحده شد و 2 سال بعد به عضویت باشگاه حرفه ای موتورولا در آمد. لانس در اولین رقابت حرفه ای خود در بین 111 شرکت کننده، آخر شد اما روحیه جنگندگی اش باعث شد تا 2هفته بعد در جام جهانی سوییس به مقام دوم دست پیدا کند. او تا سال 1996 به جز عنوان قهرمانی "توردوفرانس" انواع و اقسام عناوین جهانی را در کارنامه خود داشت. در همین سال بود که به مشکلات تنفسی دچار شد و پزشکان برایش تشخیص برونشیت را مطرح کردند. لانس دچارضعف شدید شده بود و بعد از مدتی درد نیز به مشکلات ریوی او اضافه شد. وقتی برای اولین بار در سرفه هایش خون مشاهده کرد، به طور جدی پیگیر بیماری خود شد و این چنین بود که بعد از انجام آزمایشهایی، تشخیص سرطان برای این قهرمان 25 ساله مطرح شد.

 
آرمسترانگ می خواست به بیماران سرطانی یاد بدهد تا بدون ترس و نگرانی به بیماری خود غلبه كنند در همین خصوص دستبند زرد رنگی را  به دست می بست و شعارش این بود "قوی زندگی كنید"

غلبه بر سرطان و پرواز به سوی آینده...

قهرمانی های "لانس آرمسترانگ" در رقابتهای توردوفرانس از سال 1999 آغاز شد. لانس پس از آن طی سالهای 2000، 2001، 2002، 2003، 2004 و 2005 به عنوان قهرمانی در این رقابتها رسید. این دوچرخه سوار مشهور آخرین بار پس از اینكه 3607 كیلومتر مساحت كل تور را ركاب زده بود، كار خود را در خیابان معروف شانزه لیزه به پایان برد. دوچرخه سوار تیم دیسكاوری چنل امروز به تاریخ پیوسته و می خواهد پس از پایان دوران حرفه ای خود به عرصه سیاست قدم بگذارد.

لانس آرمسترانگ ملقب به سلطان جاده ها درخصوص این انتقاد كه او تا مرحله بیستم رقابتها، در هیچ مرحله ای اول نشده گفت: قهرمانی در یك مرحله ضروری نیست، مهم این است كه با فتح مرحله بیستم این رقابتها، اثبات كردم بهترین دوچرخه سوار تور هستم.

لانس آرمسترانگ صرف نظر از كسب7 عنوان قهرمانی به عناوین دیگری نیز دست پیدا كرده است. لانس در سال 2002 موفق شد عنوان مرد سال ورزش اسپورت ایلوستریتد را از آن خود كند. لانس طی سالهای 2002، 2003 و 2004 به عنوان ورزشكار مرد سال آسوشیتدپرس مفتخر شد. آرمسترانگ، دوچرخه سواری است كه به قول بسیاری از كارشناسان دیگر هرگز تكرار نمی شود.

بنیاد لانس آرمسترانگ 

 لانس آرمسترانگ پس از موفقیت در نبرد با سرطان در سال 1997 اقدام به تاسیس بنیادی برای كمك به بیماران سرطانی كرد ، او می خواست به بیماران سرطانی یاد بدهد تا بدون ترس و نگرانی به بیماری خود غلبه كنند. در همین خصوص آرمسترانگ دستبند زرد رنگی را  به دست می بست و شعارش این بود "قوی زندگی كنید" .

این دستبندها در تولید انبوه به فروش رفت تا درآمد حاصله از آن، صرف بیماران سرطانی شود. در همین راستا یك شركت تولیدكننده لوازم ورزشی در سال 2004، 5 میلیون عدد از این دستبندها را به قیمت یك دلار فروخت و یك میلیون عدد نیز به موسسه خیریه لانس آرمسترانگ اهدا شد اما امروز وضعیت فرق كرده است. تاكنون 51 میلیون از این دستبندها به فروش رفته و حتی نهادها و سازمانهای خیریه دیگر هم بر آن شده اند تا دستبندهایی با عناوین و رنگهایی دیگر را در سایه شهرت دستبندهای آرمسترانگ به فروش برسانند.امروز هم بیماران سرطانی به این حقیقت آگاه شده اند كه هر انسانی می تواند با سرطان پیشرفته مقابله و بر آن غلبه كند.

دانستني هاي ورزش

آيا ورزش ، اشتها را زياد مي کند؟

 

اين مساله که ورزش موجب زياد شدن اشتها مي شود، موضوعي است که اغلب درباره آن اشتباه مي کنند. تحقيقات نشان داده است که فعاليت بدني بيشتر براي کساني که عادت به ورزش نداشته اند، تمايل آنها را به خوردن غذاي زياد کاهش مي دهد؛ بنابراين ورزش مي تواند در کم کردن وزن بدن ، عامل موثري به حساب آيد.

 

آيا نمي توان بدون ورزش کردن و فقط با رژيم غذايي ، وزن بدن را کمتر کرد؟

 

البته اين امکان وجود دارد، اما رژيم غذايي علاوه بر نسوج چربي ، مقداري از نسوج عضلاني را نيز از بين مي برد، اما اگر ورزش کنيد، چربي ها کمتر مي شود. با توام کردن ورزش با رژيم غذايي ، مي توان از وزن بدن کاست و سلامت و تناسب اندام به دست آورد.آيا با ورزشهاي بخصوص مي توان فقط چربي يک قسمت از بدن را کاهش داد؟نه ، چربي به طور کلي از تمام بدن کم مي شود، اما اين کم شدن در قسمت شکم بيشتر به چشم مي خورد. به عبارت ديگر شکم افراد بيشتر از پاها کوچک و لاغر ميشود.

 

آيا اين امکان وجود دارد که تعداد سلولهاي چربي را در بدن کمتر کرد؟

متاسفانه وقتي افراد به سن رشد مي رسند، ديگر نمي توانند از شمار سلولهاي چربي بکاهند؛ ولي مي توانند به وسيله کمتر کردن حجم آن لاغر شوند. تحقيقات نشان داده است که غذاي نسبتا سالم توام با ورزش در سنين جواني ، از افزايش تعداد سلولهاي چربي جلوگيري مي کند. به همين علت است که والدين اطفال بايد مراقب سلامت بچه ها باشند و در مورد تغذيه و فعاليت بدني آنها، توجه لازم را به کار برند.

آيا چربي بدن را مي توان به عضله تبديل کرد؟

چربي به عضله و عضله نيز به چربي تبديل نمي شود. اگر زياد غذا بخوريد و کم حرکت کنيد، کالري هاي اضافي يعني بيش از آنچه بدن مصرف مي کند، اعم از مواد نشاسته اي و قندي و پروتئيني يا چربي ، به چربي تبديل مي شوند. اگر عضلات به کار گرفته نشوند، چروکيده و ضعيف مي شوند، اما به چربي مبدل نمي شوند. وقتي شما ورزش کنيد، نسوج چربي ضعيف تر و نسوج عضلاني بزرگتر و قويتر ميشوند.

 

آيا زياد عرق کردن درحين ورزش، ميتواند موجب کاهش وزن بدن شود؟

عرق کردن زياد، بلافاصله از وزن بدن مي کاهد. علت آن از بين رفتن نسوج چربي نيست ، بلکه مربوط به کم شدن آب بدن است ، اما اين کم شدن وزن با نوشيدن آب فورا جبران مي شود. بنابراين بهتر است قبل از ورزش ، ضمن آن و يا بعد از آن ، به نوشيدن آب اقدام شود تا آب بدن کم نگردد.

روشهای افزایش انگیزه در ورزشکاران (با توجه به علل پرداختن آنها به ورزش)

روشهای افزایش انگیزه در ورزشکاران (با توجه به علل پرداختن آنها به ورزش)

 

علل شركت ورزشكاران در ورزش

‌  تمايل به كسب موفقيت: تمايل به پيشرفت تسلط بر مهارت های جديد و رسيدن به مدارج بالا

‌  نياز به ارتباط :ميل به داشتن روابط دوستانه نسبت به ديگران

‌  تمايل به احساس شور و هيجان: تمايل به تجربه صحنه ها،تمايل به داشتن احساس شور و هيجان مربوط به خود ورزش

‌ تمايل به كنترل شخصی: تمايل احساس تسلط به خود ، داشتن احساس وظيفه و مسئوليت.

 

بازيكناني كه انگيزه آنان كسب موفقيت است :

‌ به پيشرفتهاي فردي اشاره شود.

 پيشرفتهاي آنهارا دردفترچه گزارش ثبت شود .

 مسابقاتي باحريفان مناسب برايشان ترتيب داده شود .

 جلساتي منظم تشكيل داده شود و در هر جلسه ضمن گفتگو درباره پيشرفتهاي بازيكنان ، اهداف آنها مجدداً ارزيابي شود .

 

بازيكناني كه انگيزه آنها وابستگي است :

 رفتار متقابل بازيكنان به عنوان بخشي ازهر تمرين قرار داده شود مثلا تمرينات جفت جفت ، نرمشهاي دونفره و يا آموزش بازيكنان به وسيله يكديگر .

 پس از هر تمرين جلسات گروهي تشكيل شود . اين جلسات را بصورت غيررسمي باشد و بازيكنان تشويق شوند كه درگفت و گوی خود ساده و صريح باشند .

 بعداز مسابقات وتمرينات موقعيت هايي را براي گردهمايي اجتماعي آنان بوجود آوريد .

 بازيكنان تشويق شوند كه به يكديگر كمك كنند وفعاليتهارا با هم انجام دهند.

 جلسات دوستانه برگزار شود .

 به آنها يادآوري شود كه وجود همه اعضاي تيم باارزش است

 

بازيكناني كه انگيزه آنها داشتن شور و هيجان است :

 سعي شود تمرينات در محلي برگزار گردد كه از نظر منظره ، صدا ، بو و حواس فيزيكي مناسب و خوشايند باشد .

 براي گرم كردن بازيكنان ازموسيقي استفاده شود .

 براي هركس فعاليت كافي و مناسب ( نه خيلي زياد ونه خيلي كم ) درنظر گرفته شود .

 با انجام فعاليتهاي تفريحي وجديد به تمرينات تنوع بخشيده شود .

 تمرينات متنوعي انجام گیرد و برنامه روزمره تمرين تغيير کند .

 اجازه داده شود كه بازيكنان روي حركات مهيج جديد كار كنند .

 مسابقات و رقابتهايی نزديك و جالب ترتيب داده شود .

 ازآنها بپرسيد هنگامي كه كاملا سرحال و ورزيده هستند چه احساسي دارند .

ماساژ و کنترل درد

پیش زمینه 
ماساژ از راه های بسیار مفید در کنترل و کاهش در دهان بدن بخصوص در دهای با منشا عضلانی – اسکلتی است . از دیرباز از ماساژ برای این امر استفاده می شده و امروزه که تکنیکهای ماساژ مدرن و متنوع وجود دارد نقش ماساژ در کنترل درد و افزایش توانایی های محدود شده افراد پرنگر شده است .

مکانیسم های اثر ماساژ روی درد

• ماساژ سبب عدم ارسال پیام درد به مغزمیشود :                                                                       
               پیامهای عصبی مرربوط به درد از محل شروع به نخاع رته و از نخاع به مغز می روند و
                 در مغز درک درد صورت می گیرد . حال چنانچه به طریق این پیامها به مغز نرسند     
                 درد احساس نمی شود . بر طبق تئوری gate control  در حین ماساژ پیامهای
                  آرامش بخش مربوط به ماساژ از همان مسیر هایی به مغز می روند که  پیامهادرد                     
                  می روند لذا به خاطر اشغال شدن اعصاب مربوطه پیامهای درد مجال راهیابی به مغز
                  را نخواهند داشت و لذا در فرد برطرف می شود .

• ماساژ سبب تولید آرامش بخش های درونی بدن می شود :
                  ماساژ سبب تولید هورمونهایی به نام اندورفین می شود که این هورمونها اثرات
                  آرامش بخش و تسکین دهنده روی مغز وسیستم عصبی دارند و سبب احساس
                  شادی در فرد می شوند .

 ماساژ سبب ریلکس شدن عمیق می شود :
                  ماساژ سبب برطرف شدن اسپاسم ، فشار و سفتی عضلات می شود که هر سه این
                  مواد از علل درد می باشند . متخصصان پیشنهاد می کنند هنگامی که عضله سفت                                                                                     
                  است جریان خون مربوط به آن عضله کاهش می یابد ، ماساژ با بهبود جریان خون به        
                  عضله,رسیدن اکسیژن به آن و دفع مواد سمی حاصل از متابولیسم بی هوازی را که
                  سبب درد می شوند افزایش می دهد وبه این ترتیب هم درد برطرف می گردد و هم
                  سلامت عضله حفظ می گردد .

• ماساژ استرس روحی و اضطراب را برطرف می کند :
                حتی لمس بدن توسط فردی دیگر به مدت چند ثانیه هنگامی که آن فرد قصد آرامش
                بخشی به شما را دارد سبب احساس شادی و نشاط خواهد شد . حال چنانچه این امر
                 در طول یک برنامه ماساژ به مدت بیشتری ادامه یابد  این احساس نشاط بیشتر هم
                 خواهد شد .

چه نوع دردهایی از ماساژ درمانی نفع می برند
ماساژ می تواند هر گونه دردی را که با منشاء تنش عضلانی است بهبود ببخشد مثل درد کمر ، درد شانه ، سردرد و درد گردن شل شدن عضلانی و رفع اسپاسم اثر بسیار آشکاری در کاهش درد دارد .  ماساژ همچنین در رفع دردهای ناشی از آرتروز صدمات ورزشی یابه دنبال جراحی مفید است .

مصرف قرص های ویتامینی در ورزشکاران

مصرف قرص های ویتامینی در ورزشکاران

ابهامات مصرف قرص های ویتامینی در ورزشکاران زیادی در رابطه با مصرف قرص های ویتامینی در ورزشکاران وجود دارد و اغلب ورزشکاران بر این باورند که باید روزانه چندین نوع قرص یا آمپول ویتامینی دریافت نمایند. در این مقاله سعی کرده ایم پاسخ برخی از سوالات را پیرامون ویتامین ها و مصرف آنها در اختیارتان قرار دهیم.

ویتامین چیست؟

ویتامین عبارت است از عنصر ضروری برای فعالیت مناسب بدن و عامل حیاتی که اغلب در مواد گیاهی و حیوانی یافت می شود.

هر یک از ویتامین ها به نوعی به شکل کاتالیزورهای لازم برای ایجاد واکنش های مورد نیاز بدن و پدیده تولید نسل نظیر تکثیر، رشد، گسترش و حفظ فعالیت های حیاتی و غیره به کار می روند.

ویتامین ها به دو گروه دسته بندی می شوند که عبارتند از:

1- ویتامین های محلول در چربی : شامل ویتامین های

A ، D ، E و K است . ذخیره این گروه از ویتامین ها در بدن انسان برای چندین ماه قابل نگهداری و استفاده می باشد.

2- ویتامین های محلول در آب : که عبارتند از

ویتامین C (اسید اسکوربیک)، B1 (تیامین)، B2 (ریبوفلاوین)، B3 (نیاسین)، B6 ( پیریدوکسین )، B12 (سیانوکوبالامین)، اسید فولیک ، بیوتین و پانتوتنیک اسید.

بدن انسان قادر به ذخیره و استفاده از برخی ویتامین های محلول در آب برای چندین هفته می باشد.
بهترین منبع برای به دست آوردن ویتامین ها غذاها هستند
اغلب مردم در صورت داشتن تغذیه درست و اصولی قادرند ویتامین های مورد نیاز روزانه شان را از طریق دریافت 1200تا 1500 کیلو کالری به دست آورند. البته ورزشکارانی که روزانه به 2500 تا 4000 کیلو کالری نیاز دارند به راحتی می توانند با مصرف دو یا سه لیوان آب پرتقال ، ویتامین C مورد نیاز خود را تامین کنند.

برای به دست آوردن ویتامین ها از طریق غذا باید روزانه از انواع مختلف غذاها استفاده کنیم.
فکر نکنید با مصرف قرص های ویتامینی بدنی سالم خواهید داشت ، بلکه سعی کنید با پیروی از یک برنامه غذایی متعادل و مناسب ، به خصوص مصرف میوه ها و سبزی ها ، ویتامین های مورد نیاز خود را تامین کنید.
سبزیجات و میوه جات برای این کار بسیار مناسب هستند؛ چون علاوه بر ویتامین های مورد نیاز بدن ، دارای فیبر غذایی و سایر عناصر ضروری که برای حفظ سلامت انسان مفید و ضروری هستند، می باشند. اگر شما از برنامه غذایی متعادل و مناسب که شامل شیر و

لبنیات ، سبزی و میوه، نان و غلات، گوشت و مقدار کمی چربی و قند می باشد به صورت روزانه استفاده کنید ، نیازی به مصرف قرص های ویتامینی نخواهید داست. اغلب موارد استفاده از قرص های ویتامینی، به علت مصرف نکردن مقادیر مناسب میوه و سبزی است.

ادامه مطلب..

ادامه نوشته

چگونه در هوای سرد بدون خطر ورزش کنیم

چگونه در هوای سرد بدون خطر ورزش کنیم

فصل زمستان به معنی در پیش گرفتن ملاحظات خاص به هنگام ورزش در هوای آزاد است. قرار گرفتن در معرض هوای سرد می تواند فعالیت خارج از خانه را برای کسی که آمادگی هوای بسیار سرد را ندارد نامطلوب یا حتی خطرناک سازد. آگاهی از علائم هشدار دهنده اولیه قرار گرفتن در معرض سرما و نحوه پیشگیری  از مشکلات مهم می باشد.

لرزیدن معمولا اولین نشانه قرار گرفتن در معرض سرما است ، چون بدن تلاش می کند گرمای خود را از طریق انقباض غیر ارادی ماهیچه ها تولید کند. این می تواند اولین هشدار باشد که بدنبال جستجوی یک پناهگاه باشید.

دو تا از خطرناک ترین مواردی که می تواند ناشی از قرار گرفتن در معرض هوای سرد باشد یخ زدگی و سرما زدگی می باشند.

یخ زدگی انجماد بافت های سطحی صورت ، گوش ها ، انگشتان دست و پا است.

*علائم یخ زدگی عبارتند از :

· درد

· سوختگی

· بیحسی

· حس  سوزش

· سفت و سفید شدن پوست

· پوست اندازی یا تاول زدن پوست

· خارش پوست

· پوست سفت ، درخشان و زرد متمایل به خاکستری می شود.

*درمان

برای کمک به بیمار یخ زده ، فرد را به جای گرم و خشک ببرید و لباس هایی را که فشار می آورند در بیاورید. ناحیه آسیب دیده را بالا ببرید و از کمپرس های گرم و مرطوب استفاده کنید. از مالیدن یا بکارگیری حرارت مستقیم  در ناحیه یخ زده خود داری کنید.

سرما زدگی  پاسخ شدید تر به قرار گیری در معرض هوای سرد می باشد که به صورت افت شدید در درجه حرارت قسمت مرکزی بدن تعریف می شود.

*علائم سرما زدگی عبارتند از :

· لرزیدن

· احساس سرما ، سردرگمی ، بیحسی

· لرز شدید ، فقدان هماهنگی ، کندی

· لرز بسیار شدید ، مشکل در صحبت کردن ، سردرگمی ذهنی ، تلو تلو خوردن ، افسردگی

· سفتی عضلات ،صحبت های نامفهوم  ، مشکل در دید

· بیهوشی

*درمان

با مشاهده اولین علامت سرما زدگی فرد را به مکانی خشک و گرم ببرید یا بیمار را با پتو ، لباس اضافه خشک یا با گرمای بدن خود گرم کنید.

*پیشگیری

اولین دفاع  در مقابل سرما پوشیدن لباس مناسب با شرایط آب و هوا است. عوامل دیگری که می تواند تاثیر منفی بر توانایی مقابله با درجه حرارت های سرد داشته باشد شامل این موارد هستند : تغذیه نامناسب ، از دست دادن آب بدن، مصرف الکل ، برخی داروها و بیماری ها نظیر دیابت و بیماری قلبی که به طور قابل توجهی می تواند توانایی فرد را برای ورزش در هوای سرد کاهش دهد.

برای بهبود راحتی و ایمنی تان به هنگام ورزش در سرما ، دانشکده پزشکی ورزش آمریکا موارد زیر را توصیه می کند :

·   پوشش لایه ای

چند لایه نازک گرمتر از یک لایه ضخیم است. اضافه و کم کردن لایه ها هم آسان است و از این رو درجه حرارت مرکزی تان را بهتر تنظیم می کند.

·  سر خود را بپوشانید

به هنگام ورزش در هوای سرد باید سرتان را بپوشانید ، چون اتلاف گرما از سر و گردن می تواند به اندازه 50 درصد کل حرارت تلف شده بدن تان باشد.

·  دهان تان را بپوشانید

برای گرم کردن هوا قبل از تنفس ، از شال یا ماسک استفاده کنید. این کار را بویژه زمانی انجام دهید که اگر هوای سرد باعث آنژین ( درد سینه ) می شود یا اگر مستعد ابتلا به مشکلات تنفسی هستید.

·   پوشش خود را خشک نگهدارید

لباس خیس و مرطوب ، چه بر اثر تعریق یا بارندگی ، به طور قابل توجهی اتلاف حرارت بدن را افزایش می دهد.

·  پاهای خود را خشک نگهدارید

از جنسی استفاده کنید که عرق را از پوست دور کند. پارچه های پلی پروپیلن ، پشمی یا پارچه های دیگر که رطوبت را از پوست دور می کند و خواص عایق کردن را  حفظ می کنند بدن را به هنگام خیس بودن گرم نگاه می دارند.

·  آب بخورید

کمبود آب  بدن بر توانایی بدن جهت تنظیم حرارت بدن تاثیر می گذارد و خطر دچار شدن به یخ زدگی را افزایش می دهد. اهمیت  مایعات ، به ویژه آب ، در هوای سرد به همان اندازه اهمیت آنها در هوای گرم مهم می باشد. از مصرف الکل یا نوشیدنی های حاوی کافئین اجتناب کنید ، چون تلف کننده آب هستند.

·   از مصرف الکل اجتناب کنید

الکل رگ های خونی را گشاد می کند و اتلاف حرارت را افزایش می دهد در نتیجه احتمال دچار شدن به سرما زدگی بالا می رود. الکل قضاوت را مختل می کند تا حدی که شما ممکن است  نتوانید بهترین تصمیم ها را در موارد اضطراری هوای سرد بگیرید.

اصول طلایی تغذیه ورزشی چیست؟

هیچ غذای جادویی در تغذیه ورزشی وجود ندارد.هیچ گروه غذایی به تنهایی باعث افزایش کارایی ورزشکار نمی شود. جادو را تنها در یک برنامه غذایی متناسب و متنوع جستجو کنید. در برنامه غذایی خود ویتامین ها ومواد معدنی را فراموش نکنید دقت کنیدباتوجه به رشد جسمی کودکان ونوجوانان میزان نیاز به مواد مغذی در این گروه سنی افزایش می یابد. یک برنامه غذایی باید متناسب با میزان فعالیت وشدت تمرینات ورزشکار باشد.عدم تناسب میان میزان فعالیت ورزشکار می تواند به چاقی یا کمبود مواد غذایی منجر گردد.در تغذیه ورزشی یک برنامه واحد برای ورزشکار وجود ندارد. .هر ورزشکار باید بصورت اختصاصی مورد بررسی قرار به گیردو بر اساس مشخصات جسمی ,رشته ورزشی ونوع وشدت تمرینات برنامه غذایی تنظیم گردد

1-تغذیه شما باید شامل تمام گروهای غذایی باشد

هیچ گروه غذایی را از برنامه حذف نکنید.

در یک برنامه صحیح هیچ گروه غذایی نمی تواند جایگزین گروه دیگری شود .

پس خوردن لبنیات میوه جات سبزیجات را فراموش نکنید.

2-تا می توانید از غذا ها با رنگهای طبیعی بهره بگیرید

استفاده از غذای های رنگی (به خصوص میوه جات وسبزیجات تازه) برابر است با

ویتامین بیشتر رادیکال های آزاد کمتر

آنتی اکسیدان بیشتر تجدید منابع بیشتر(ریکاوری بهتر)

مواد معدنی بیشتر سلامتی بیشتر

کربوهیدرات بیشتر

3-دقت کنید باید به تناوب (دفعات زیاد) , مقادیر مناسب و زمان مناسب غذا مصرف شود ( برای مثال بهترین زمان برای تجدید منابع انژری بعد از تمرین در دقایق وساعات اولیه بعد ازتمرین است)

دفعات کمتر( سه بار در روز) و میزان بیشتر غذا باعث افزایش شدید ویک باره انسولین می گردد.دفعات بیشتر(شش بار در روز ) ومیزان کمتر غذا باعث یک ثبات در میزان انسولین می گردد.

4-نوشیدن مایعات را فراموش نکنید.

مایعات نیز باید در دفعات زیاد خورده شود این نکته بسیار مهم است.دقت کنید از دست دادن تنها دو درصد ازمایعات بدن باعث کاهش عملکردورزشی می شود.به صورت معمول تشنگی با میزان بیشتری از اتلاف آب تحریک می گردد پس برای نوشیدن مایعات نیازی به احساس تشنگی نیست .

کنترل تمرین از طریق اندازه گيري ضربان قلب

کنترل تمرین از طریق اندازه گيري ضربان قلب

يك مربی همواره باید برنامه های تمرینی خود را از نظر اجرا تحت کنترل داشته باشد ، تا بتواند يك ارزیابی صحیح از برنامه های داده شده به عمل آورد و چنانچه لازم باشد اصلاحات مورد نیاز را در برنامه تمرینی خود به عمل آورد.
لذا باید در سه مرحله تمرینی يعني : گرم کردن، تمرینات هوازی وتمرینات غير هوازی ورزشکار را تحت کنترل داشته باشد تا دریابد آیا آنچه هدف برنامه تمرینی بوده است رسیده است یا خبر؟ با چند روش مي توان ورزشکار را کنترل نمود كه آیا به آن دامنه كار تعریف شده رسیده است یا خبر ؟ براي مثال وقتي به تيم دستور گرم كردن مي دهد بايد كنترل كند كه آيا واقعا بدن وي گرم گرديده است يا خير؟ يا آيا در تمرينات هوازي ورزشكار در همان حد خواسته شده كار كرده است يا نه ، زیرا ممكن است ورزشكار فراتر از خواسته مربي شدت كار را بالا برده و يا بر عكس، در آن شدت ، كار نكرده باشد.

يكي از اين روش ها اندازه گيري اسيد لاكتيك خون ورزشكار است زيرا ميدانيم در فعاليت هاي مختلف با شدت هاي گوناگون ، مقدار تجمع اسيد لاكتيك در بدن متفاوت مي باشد. اما چگونه يك مربي مي تواند در وسط تمرين اسيد لاكتيك را اندازه گيري كند ؟ پس راه آسانتري را بايد جستجو نمود.

 ساده ترين راه، اندازه گيري ضربان قلب ورزشكار است ، يعني با اندازه گيري ضربان قلب ورزشكار با پارامتر هاي از پيش تعيين شده مثل سن و ضربان قلب ورزشكار در حالت سكون مي توان به اين هدف رسيد. وقتي مربي به ورزشكاري دستور گرم كردن (warm up ) مي دهد بايد ضربان قلب وي برابر فرمول زير محاسبه كند و ضربان قلب كه به اين محدوده رسيد نشان مي دهد كه بدن گرم شده است و آماده تمرين مي باشد.
ماكزيمم ضربان مجاز قلب ورزشکار = سن ورزشکار – 220
ضربان قلب كاري = ضربان قلب ورزشکار در حالت سكون – ماكزيمم ضربان قلب ورزشکار
ضربان قلب در حالت گرم كردن= ضربان قلب در حالت سكون + (4/0×ضربان قلب كاري)
 
براي مثال اين محاسبه براي يك ورزشکار 30 ساله كه ضربان قلب وی در حالت سكون 70 ضربه در دقيقه مي باشد به شرح زير است
ماكزيمم ضربان مجاز قلب 190=30-220
ضربان قلب كاري 120=70-190
ضربان قلب مجاز براي گرم كردن 118=70+48 70+(4/×120)
 
محدوده ضربان قلب ورزشكاري كه استقامتي هوازي كار مي كند به شرح زير است:
ضربان قلب در حالت سكون + (6/0×ضربان قلب كاري)
و اگر ورزشكار در آستانه غير هوازي كار مي كند يعني بين مرز هوازي و غير هوازي كار وتمرين مي نمايد ضربان قلب وي به شرح زير محاسبه ميگردد:
ضربان قلب در حالت سكون + 7/0 ×ضربان قلب كاري

براي مثال يك ورزشكار 30 ساله كه ضربان قلب وي در حالت سكون 60 است
محدوده ضربان قلب وي در حالت آستانه غير هوازي به شرح زير مي باشد:
ماكزيمم ضربان قلب 190=30-220
ضربان قلب كاري 130=60-190
151=60+91=60+(7/0×130)

ضربان قلب يك ورزشكار با مشخصات ذكر شده فوق وقتي كه در آستانه غير هوازي كار مي كند .
اما محاسبه ضربان قلب همان ورزشكار 30 ساله كه ضربان قلب وي در حالت آرامش و سكون 60 است در زمانيكه در آستانه اسید لاكتيك يعني غير هوازي كار مي كند به شرح زير است.
ضربان قلب ورزشكار در حالت سكون +9/0×ضربان قلب كاري
ضربان قلب كاري 130 =60-190 àماكزيمم ضربان قلب 190 =30-220
177 =(60+117) =60+(9/0×130)
 
ضربان قلب ورزشكاري كه در سيستم اسيد لاكتيك يا غير هوازي كار مي كند
پس با توجه به ويژگي هر ورزشكار مي توان از روي ضربان قلب وي مشخص نمود.

کاربردهای ماساژ در ورزش

ماساژ برای حفظ شرایط آمادگی ورزشکار
انجام یک برنامه موثر ماساژ توسط یک فرد آموزش دیده و آشنا به آناتومی عضلات و عملکرد اندامها درکنار استفاده از دانش تخصصی شناخت عضلات مهم و درگیر در ورزشهای مختلف و میزان آسیب پذیری عضلات در ورزشهای گوناگون  می تواند  به ورزشکاران در امر  بهبود دامنه حرکات ، انعطاف پذیری بیشتر و آسیب دیدگی کمتر کمک کند .
این برنامه به حفظ قابلیت های ورزشی ورزشکار در دوره های بین رقابتها و حتی افزایش کارایی آنها کمک شایانی خواهد نمود .

ماساژ در رقابتهای ورزشی
• ماساژ قبل از رقابت های ورزشی : انجام ماساژ به مدت 10 – 15 دقیقه و حدود4 ساعت قبل از شروع  مسابقه با تقویت جریان خون و کاهش فشارهای عضلانی و عصبی می تواند منجر به افزایش بازده وزشکارو کاهش میزان مصدومیت های ورزشی گردد . در ماساژ قبل از رخدادهای ورزشی تاکید بر روی عضلات درگیر در آن ورزش خاص است .
• ماساژ در خلال رقابتهای ورزشی : این ماساژ در خلال  رقابتهای ورزشی و در زمانهای استراحت یا تایم اوت به ورزشکار داده می شود . این ماساژ زمان کوتاهی دارد و به طور خاص بر روی  عضلانی متمرکز است که بیشتر تحت استرس قرار داشته اند و خسته شده اند . این ماساژ بازیابی توان از دست رفته و آماده شدن بهتر برای ادامه رقابت را سبب خواهد شد .
• ماساژ بعد از رقابتهای ورزشی : این ماساژ بعد از پایان رقابتها انجام می گیرد و اساسا" به منظور ریکاوری و بازیابی توان از دست رفته انجام می شود. این ماساژ به مدت 15 5/1 ساعت انجام می گیرد و در آن با ماساژ گروههای عضلانی درگیر بازسازی عضلانی ، دفع مواد زائد حاصل ...... و آرامش روحی به ورزشکار خواهد شد .
• ماساژ به منظور توانبخشی : ماساژ می تواند به افزایش سرعت بهبودی پس از آسیب دیدگی های ورزشی و کاهش ناتوانی و ناراحتی به دنبال آسیب ها را سبب شود . ماساژ درمانی میتواند هم برای آسیب های حاد ورزشی و کاهش ناتوانی و ناراحتی به دنبال مزمن ورزشی استفاده شود . به عنوان مثال انجام ماساژ لنفاتیک در طول فاز حاد آسیب دیدگی می تواند منجر به کاهش عدم و و تورم و کاهش کمبود اکسیژن بافت صدمه دیده و تسریع دفع مواد سمی از بافت آسیب دیده شود ، ماساژ نقاط کلیدی می تواند منجر به  کاهش  اسپاسم و درد در عضلات صدمه دیده و عضلات مجاور نقطه صدمه دیده که کارعضله صدمه دیده  را بر عهده گرفته اند شود ، ماساژ فیبرهای متقاطع هم چنانچه در فاز تحت حاد (( subacute انجام شود سبب بهبود شکل گیری و عملکرد یافتهای در حال ترمیم خواهد شد که این امر سبب می شود فرد پس از ترمیم صدمات ورزشی دچار محودیت حرکتی ، درد ، سفتی و ناتوانی نشود .

فواید دوچرخه سواری

فواید دوچرخه سواری

وقتی به کم کردن وزن نگاه می کنیم ، خیلی کم پیش می آید که برنامه غذایی به طور دراز مدت جواب بدهد ، اما ورزش منظم همیشه جواب می دهد. هر نوع ورزش منظم دارای فایده است ، اما دوچرخه سواری مخصوصا خوب می باشد چون آسیب های کمتری در نتیجه انجام آن روی می دهد.

دوچرخه سواری سوزاننده کالری عالی هم می باشد که فواید مختلفی دارد. طبق گفته بنیاد قلب بریتانیا ، دوچرخه سواری  حداقل 20 مایل در هفته خطر ابتلا به بیماری قلبی کرونری را به کمتر از نصف در مقایسه با غیر دوچرخه سوارها کاهش می دهد. دوچرخه سواری  با سرعت آرام 12 مایل در ساعت در جاده ای صاف 450 کیلو کالری در ساعت مصرف می کند. احساس جوانی هم در شما ایجاد می کند و استرس را می کاهد. همچنین ادعا می شود که دوچرخه سواری  سرعت متابولیسم تان را تا ساعت ها پس از آن بالا می برد ، در نتیجه بدن تان حتی پس از ورزش هم به سوزاندن کالری ها ادامه می دهد.

دوچرخه سواری  عمدتا فعالیتی آئروبیک  یا هوازی ( بجز زمانیکه از شیبی بالا می روید ) است.  این امر برای  ریه ها  که برای ارسال بیشترین میزان اکسیژن به داخل بدن منبسط می شوند ، و قلب که برای انتقال این اکسیژن به تمام بدن ضربان سریع تری پیدا می کند ، مفید است. قلب و ریه هایی قوی اساس تناسب اندام عمومی می باشد.

حتی با تنها چند مایل  دوچرخه سواری  ، ماهیچه هایتان از فواید آن بهره مند می شوند. عضلات اصلی که به هنگام دوچرخه سواری  استفاده می شوند عضلات قسمت بالای ران ، عضلات پشتی و عضلات ساق پا هستند.

انجام ورزش مواد معروف به اندروفین ها را به داخل جریان خون رها می کند.این مواد حس رضایت و خوشحالی را ایجاد می کنند ، در نتیجه به کاهش استرس کمک می کنند. به طور طبیعی اگر در محیطی مطبوع و دلپسند دوچرخه سواری  کنید سطح رضایت شما حتی بیشتر هم خواهد شد.

خصوصیات یک نوشیدنی ورزشی مناسب

پیش زمینه

تحقیقات نشان داده است که نوشابه های ورزشی حاوی 8-6%  مواد قندی ( شکر ) به سرعت  جذب بدن می شوند و می توانند انرژی مورد نیاز عضلات را تا حد زیادی تامین کنند و به بازده ورزشی فرد بیافزایند. انرژی کسب شده از این مایعات ورزشی حاوی قند سبب تاخیر در خستگی عضلات و افزایش توان آن ها  می شوند که این امر زمانی بیشتر مشهود می شود که ورزش بیش از یک ساعت به طول انجامد. مایعات ورزشی که کمتر از 5% قند دارند نمی توانند انرژی کافی را برای کارکرد عضله تامین کنند لذا ورزش کارانی باید  اقدام به رقیق کردن این نوشیدنی ها  کنند ( در نتیجه قند آنها زیر 5% است ) که  نیاز به انرژی کسب شده از این محل ندارد و خود ذخایر کافی بدنی  دارند. نوشیدنی های ورزشی حاوی بیش از 10% قند مثل آب میوه ها نباید قبل یا حین ورزش استفاده شوند چرا که دارای اثرات منفی روی عملکرد فرد می باشند و می توانند منجر به ناراحتی گوارشی ،  اسهال ، درد شکم و تهوع در فرد شوند. لذا بهترین نوع مایعات ورزشی نوعی هستند که حدود 8-6% قند دارند. البته در صورت عدم دسترسی به این نوع مایعات ورزشی آب بهترین نوشیدنی است که باید خیلی سرد نباشد تا منجر به ناراحتی گوارشی ورزشکار نشود.

نقش سدیم در مایعات ورزشی
سدیم یک ماده الکترولیت است که در حفظ تعادل یونی مایعات بدن نقش مهمی دارد. سدیم کمک می کند بدن آب بیشتری را جذب و حفظ کند. تحقیقات نشان داده اند که 250  میلی لیتراز یک نوشیدنی ورزشی که حاوی 6 درصد قند و 110 میلی گرم سدیم سریعتر از آب جذب بدن می شود. اغلب نوشیدنی های مورد استفاده در ورزشکاران سدیم کمی دارند و بسرعت آب و سدیم جذب بدن شده و ازکم آبی بدن محافظت می کنند.

نکات قابل توجه
• نوشیدنی های حاوی 8-6 درصد قند استفاده کنید که سدیم کمی هم داشته باشد.
• سعی کنید از نوشیدنی های استفاده کنید که درصد کمی سدیم و کمی هم پتاسیم و کلر داشته باشند.
• نوشیدنی هایی ورزشی که  طعم دلپذیری دارند مصرف کنید. طعم مایعات نقش مهمی در افزایش اشتیاق شما به مصرف آنها و در نتیجه مصرف بیشتر آنها دارد.
• حدود 450-300 سی سی مایعات 30-15 دقیقه قبل از شروع ورزش نوشید که بهتر است کمی خنک باشد.
• در فواصل 15-10 دقیقه حین ورزش حدود 200-100 سی سی مایع مصرف کنید.
• نگذارید تشنه شوید بعد آب مصرف کنید طبق زمانبندی فوق حتی اگر تشنه  نبودید آب یا سایر مایعات را مصرف کنید.
• از مصرف مایعات حاوی کافئین (نوشابه) یا الکل بخاطر اثر ادرار آور آنها ( و لذا کاهش آب بدن ) پرهیز کنید.
نوشیدن مایعات حین ورزش را تمرین کنید چنانچه قبلاً این کار را تمرین نکرده اید برای اولین بار مسابقات مهم آنرا انجام ندهید چرا که به انجام آن عادت ندارید و می تواند اثر منفی روی عملکرد شما داشته باشد

تغذیه قبل از رقابت ورزشی

هدف از تغذیه قبل از رقابت ورزشی
تغذیه مناسب قبل از رقابت های ورزشی دو هدف عمده را دنبال می کند:
1-پیشگیری از گرسنگی حین و قبل از رقابت
2- حفظ سطح قند خون مناسب جهت عملکرد مناسب عضلات در خلال رقابت و فعالیت ورزشی
بسیاری از ورزشکاران وعده غذایی قبل از تمرین یا رقابت را حذف می کنند، بخصوص اگر این رقابت یا تمرین در صبح انجام گردد. حذف نمودن وعده غذایی قبل از تمرین صبحگاهی سبب پائین آمدن سطح انرژی بدن و کاهش کارایی ورزشکار می گردد.
این امر به خصوص زمانی به چشم می آید که فعالیت ورزشی بیش از 30 دقیقه طول بکشدیا شامل ورزشهای شدید باشد.

چه موقع باید قبل از رقابت مواد غذایی مصرف کرد؟
معده در هنگام ورزش نباید پر باشد، بطور معمول حدود 4-1 ساعت زمان لازم است تا معده محتویات خود را هضم و آن را تخلیه کند، چنانچه عصبی باشید این زمان می توئاند طولانی تر باشد، چنانچه در هنگام تمرین ورزشی معده حاوی مواد غذایی باشد این امر می تواند به ناراحتی معده، استفراغ یا تهوع منجر گردد. چنانچه شما3-1 ساعت قبل از فعالیت ورزشی از مواد غذایی مناسب استفاده کنید معده معمولاً در زمان ورزش خالی خواهد بود.

رژیم مناسب غذایی قبل از رقابت ورزشی                                                                                                                                                                 رژیم غذایی مناسب قبل از رقابت و تمرین ورزشی رژیمی است که کربوهیدرات زیادی داشته باشد غذاهایی مثل نان، سبزیجات و میوه جات مفید اند. این مواد به سرعت توسط معده هضم و تخلیه می شوند. کربو هیدرات (قندها) همچنین سبب تقویت ذخایر انرژی بدن شده و سبب می شوند فرد در هنگام رقابت ذخایر انرژی کافی داشته باشد.
جهت جلوگیری از ناراحتی معده هر چه زمان کمتری تا شروع رقابت مانده باشد کمتر نیاز به تغذیه وجود دارد. استفاده از مایعات حاوی قند قبل از شروع رقابت مفید است چراکه بسرعت توسط معده هضم می شوند، این امر بخصوص در افراد هیجانی و عصبی ارزشمند است.
چنان چه در مسابقات چند مرحله ای در یک روز شرکت می کنید می توانید در فواصل بین مراحل مختلف مسابقه با توجه به زمان باقی مانده تا مرحله بعد نسبت به استفاده از مواد غذایی مناسب اقدام کنید.
در فاصله یک ساعت مانده به رقابت از کدام مواد غذایی می توان استفاده نمود
• آب میوه مثل آب پرتقال
• میوه تازه مثل سیب، پرتقال، هلو و گریب فروت.
•نوشیدنی های مناسب ورزشی

در فاصله 3 تا 4 ساعت مانده به فعالیت ورزشی از چه مواد غذایی می توان استفاده کرد
• میوه تازه، آب میوه
• نان، گوجه فرنگی، ماست کم چرب، حبوبات همراه با شیر کم چرب، ساندویچ های دارای گوشت کم و پنیر کم چرب
آیا استفاده از مواد قندی درست قبل از رقابت در بهبود عملکرد ورزشکار موثر است
گاهی ورزشکاران درست قبل از ورزش یا رقابت از قندهای ساده مثل عسل، نبات یا نوشیدنی های حاوی قند استفاده می کنند تا کارایی خود را افزایش دهند، در تحقیقات نشان داده شده است این امر نه تنها نفعی ندارد بلکه بخاطر افزایش ناگهانی قند خون و به دنبال آن کاهش سریع قند می تواند کارایی ورزشکار را کاهش دهد. نشان داده شده است قندی که در طی یک رقابت ورزشی مصرف می شود از ذخایر قبل بدن یا غذاهایی که طی ساعات قبل مصرف شده اند تامین می شوند. چنانچه در ورزشهای با فشار و مدت طولانی شزکت می کنید تحقیقات نشان داده اند که استفاده از عسل یا نوشیدنی های ورزشی 45-30 دقیقه قبل از رقابت می تواند در هنگامی که ذخایر قبلی بدن کاهش می یابد کارایی بدن ورزشکار را با تامین سطح قند خون مناسب حفظ کند.

آیا استفاده از کافئین می تواند کارایی ورزشکار را افزایش دهد
در گذشته تصور و تحقیقات تأ کید بر این داشتند که کافئین از یک سو سبب افزایش هوشیاری ورزشکار می شود و از سویی در ورزشهای طاقت فرسا با کاهش دادن مصرف گلوکز در عضله و افزایش مصرف چربی بجای گلیکوژن در عضله کارایی عضله را افزایش میدهد. تحقیقات امروزه فقط بر نقش محرک کافئین بر سیستم عصبی مرکزی تاکید می کنند و نظر دوم را چندان تأیید نمی کنند.
کافئین به همه ورزشکاران کمک نمی کند در برخی که به آن حساس هستند عوارضی مثل ورزش عضلانی، تهوع و سردرد ایجاد می کند. از سویی کافئین ادرار آور است و سبب از دست دادن مایعات بدن بخصوص در هنگام ورزش در هوای گرم می شود و ورزشکار به کم آبی بدن و عوارض مستعد می کند.

از چه مواد غذایی نباید قبل از مسابقه استفاده نمود
از هات داگ، چیپس و مواد غذایی حاوی چربی بالا مثل ماست پر چرب و خامه نباید قبل از ورزش استفاده شود.

گرفتگی عضلات؟

گرفتگي عضلاني زماني روي مي دهد كه عضله دچار اسپاسم شده و در آن حالت باقي بماند. اين حالت توسط هر عاملي كه در انقباض يا ارتجاع عضله دخالت دارد رخ مي دهد.

مغز از طريق اعصاب ، پيام هايي به عضلات مي فرستد ، وقتي سيگنالها از اعصاب به عضلات مي رسند يك سري فرايند مرتبط به حركت مواد معدني در داخل و خارج عضله ، منجر به انقباض عضله مي شود .

جريان الكتريكي به علت تفاوت غلظت مواد معدني در دو طرف غشاء سلول برقرار مي شود . در بدن انسان هر ماده معدني ، يك يا دو بار الكتريكي دارد . جمع جبري باز مواد معدني بايد در داخل و خارج سلولها برابر باشد . اگر هر گونه تفاوتي موجود باشد ، جريان الكتريكي در طول عضله برقرار مي گردد . سديم و كلسيم در ابتدا در خارج سلولهاي عضلاتي قرار دارند و پتاسيم در داخل اين سلولها است . هنگامي كه پيام از مغز به عضله مي رسد، كلسيم به داخل سلولهاي عضلاني و پتاسيم به خارج از آنها حركت مي كند .  

اين عمل منجر به يك فعاليت الكتريكي در طول عضله مي شود كه موجب انقباض عضله نيز مي گردد . سپس هنگامي كه بارهاي الكتريكي نسبت به هم متعادل شوند از عضله رفع انقباض مي شود . براي عمل طبيعي انقباض و ارتجاع عضلات نياز به مقادير كافي چربي و قند و اكسيژن است تا اين مواد را تجزيه كنند. همچنين به غلظت كافي مواد معدني سلولي هم نياز است.

 بدون در نظر گرفتن عامل ايجاد كننده ، درمان گرفتگي ها يكسان است . چنين عضله اي را بايد توسط يك دست كشيده و به طور متناوب با دست ديگر آن را ماساژ داد. براي مثال :

در گرفتگي عضله ساق پا بايد قسمت قدامي پا را با يك دست به طرف بالا كشيد و هر چند ثانيه عضله ماهيچه ساق را فشرد.  

گرچه درمان گرفتگي به علت آن مربوط نيست ولي پيشگيري از گرفتگي به علت آنها مربوط است. طول مدت گرفتگي مي تواند در رديابي علت آن كمك كننده باشد.

گرفتگي عضلاني در هنگام شروع ورزش

اين مشكل معمولاً مربوط به عدم تعادل مواد معدني است مثلا :

كاهش يا افزايش كلسيم ، سديم و يا پتاسيم مقادير غير طبيعي اين مواد در خون منجر به انقباض عضله و جلوگيري از بازگشت آن به حالت اول است .

براي تشخيص مقادير غير طبيعي اين مواد آزمايش خون انجام مي گيرد. گرفتگي هايي كه به هنگام شروع ورزش رخ مي دهد ، مي تواند به علت كم كاري تيروئيد يا عدم توانايي عضله جهت تجزيه قند باشد. آزمايش آدرنالين خون براي بررسي عملكرد تيروئيد انجام مي شود. همچنين به منظور اطلاع از عملكرد عضله مي توان از بيوپسي عضله استفاده نمود.

                                                                                                                     ادامه مقاله...

ادامه نوشته

جادویی کافئین در تمرینات

کافئین عملکرد تمرین را بهبود می بخشد؟

کافئین احتمالا رایج ترین ماده مخدر مورد مصرف در جهان می باشد یک الکالوئید (شبه قلیا) که از چند نوع گیاه تولید می شود به ارزانی و به اسانی و در شکل قرص موجود می باشد و با محصولات رایجی مثل قهوه. چای. نوشابه و کاکائو موجود می باشد.

مثل میلیون ها نفر ممکن است شما برای این که هوشیاری و ادراک تان بهتر شود وابسته به ان شوید. کافئین چیزی فراتر از یک محرک است. همچنین یک کمک موثر برای انجام تمرین بهتر می باشد. بیشتر از 20 سال پیش جامعه علمی هزینه هنگفتی را پرداخت کرد تا متوجه تاثیر روانی کافئین روی تمرین شود و نتایج به وضوح نشان داد که این می تواند نوع برتری را تامین کند. شما می توانید چربی سوزی را در حین تمرین بیشتر کنید و می توانید با مصرف کافئین عملکرد تمرین هوازی خود را بهبود ببخشید. یکی از مهمترین عواملی که راندمان تمرین را بالا می برد ممکن است در داخل اشپزخانه منزل تان یا در کافی شاپ نزدیک منزل تان باشد.

راهنمای مصرف کافئین

استفاده از کافئین یکی از مهمترین استراتژی های مصرف موجود می باشد. در اینجا سه راه برای کمک به شما برای مصرف بهینه کافئین معرفی می شود.

1)   برای مصرف کافئین استراتژی داشته باشید: این تفکر وجود دارد که اثر مصرف کافئین در مردمی که به طور برابر کافئین مصرف می کنند ممکن است کند باشد اما قاعده خاصی وجود ندارد در حقیقت چندین مطالعه نشان داده است که کسانی به انها مصرف کننده سنگین (بیشتر از 6 فنجان قهوه در روز و در حدود 660 میلی گرم از قهوه) خطاب می شود و کسانی که به انها مصرف کننده سبک (کمتر از دو فنجان قهوه در روز و در حدود 220 میلی گرم) خطاب می شود دارای عملکرد یکسان می باشند. بنابراین این انگیزه ایجاد می شود که بری دست اوردن کافئین یک استراتژی داشته باشید.

الف) اگر شما عمدتاُُُُ چندین فنجان قهوه در روز می نوشید سعی کنید که در روزهای تمرین مصرف قهوه تان را محدود کنید و قبل از تمرین مقداری قهوه بنوشید.

ب) اگر یک ورزشکار مصمم هستید سعی کنید که مصرف کافئین تان را محدود کید یا تقریباُُُُُُ 72 ساعت قبل از مسابقه مصرف ان را متوقف کنید که این از لحاظ تئوری قدرت اثر بخشی ان را قبل از مسابقه خیلی زیاد می کند.

ج) اگر شما مقادیر زیادی کافئین را استفاده می کنید باید قبل از مسابقه کاملا از مصرف ان پرهیز کنید و این کار را انجام دهید تا متوجه شوید که چطور کافئین تان عقب نشینی می کند.

2) مکمل های خود را هوشمندانه انتخاب کنید:  این خیلی مهم است که یک منبع قابل اطمینان پیدا کنید. در اینجا روش هایی وجود دارد که شما از قرص های کافئین به درد خور و قابل اطمینان هستند. با استفاده از کافئین خالص عملیات هضم تان بهتر می شود و باعث می شود شما به طور کامل از ان بهره برداری کنید. شما همچنین این کار را مو به مو و به درستی برای وزن بدن تان انجام می دهید. نشانه های جدیدی وجود دارد که نشان می دهد که قهوه های کافئین دار ممکن است اثردهی کافئین خالص را نداشته باشد. در یک مطالعه جدید نشان داده شده که ترکیب های شیمیایی زیادی در بنشن قهوه وجود دارد که ممکن است ویژگی زیاد شدن تمرین در اثر استفاده

کافئین را کم کند. انها تنها یک مطالعه است اما با این وجود کسانی بودند که با استفاده از قهوه  نحوه تمریناتشان به صورت ارگانیک بهبود یافت. بنابراین بهترین روش این است که به تجربیات شخصی قهوه یا کافئین خالص را امتحان کنید. اگر شما می خواهید که از قهوه به جای مکمل کافئین تان استفاده کنید. اسپرسو بهترین انتخاب است. همچنین اولین مزیت قهوه و چای خانگی این است که راحت هستید. ایس تی و نوشابه منابع خوبی برای جایگزین شدن به جای مکمل کافئین نیستند انها شامل مقدار زیادی شکر و یک مقدار کافئین هستند بنابراین انها می توانند واقعا برای عملکرد تمرین مضر باشند.

3) قبل از تمرین 60 دقیقه برای جذب وقت بگذارید : بالاترین درجه پلاسما از کافئین تقریبا 60 دقیقه پس از مصرف رخ می دهد تحقیقاتی که در دانشگاه بال استیت انجام شد نشان دهنده افزایش صد درصدی اسیدهای پرچرب ازاد شده در پلاسما تنها بعد از 60 دقیقه می باشد و همچنین برای گروه های تحقیق کننده 60 دقیقه یک عامل رایج برای هضم می باشد.

درد های عضلات

بعضی اوقات شما بعد از ورزش، احساس درد عضلانی می كنید. اگر شما چند روز پشت سر هم مسافتی را با سرعت یكنواخت و آهسته ای بدوید، هرگز سریع تر نخواهید دوید یا قوی تر نخواهید شد. اگر هنگام برداشتن وزنه از زمین، احساس سوزش عضلانی كنید، آن را به زمین می گذارید، در نتیجه روز بعد احساس درد نخواهید كرد ولی قوی تر هم نخواهید شد. هر نوع پیشرفتی در قوی كردن ماهیچه ها توسط فشار آوردن به آنها( ورزش شدید) و جبران مجدد آن( استراحت) حاصل می شود. روزی كه شما به بیرون از خانه می روید و به شدت ورزش می كنید، باعث می شوید ماهیچه هایتان در طی ورزش احساس سوزش كنند. این سوزش نشان می دهد، عضلات شما در حال تخریب شدن هستند. روز بعد، احساس درد عضلانی می كنید، چرا كه ماهیچه ها تخریب شده اند و نیاز به بهبود مجدد دارند. دانشمندان این فرآیند راDOMS یعنی "درد عضلانی تاخیر یافته" می نامند. حداقل 8 ساعت وقت لازم است تا این درد را احساس كنید. بعد از اتمام ورزش احساس می كنید قوی شده اید، ولی روز بعد، صبح كه از خواب بلند می شوید، عضلاتی كه ورزش كرده بودند، احساس درد می كنند. قبلاً گفته می شد افزایش مقدار اسید لاكتیك در ماهیچه باعث این درد می شود، ولی هم اكنون معلوم شده است، اینگونه نیست. بلكه تخریب فیبرهای ( تارهای) عضلانی باعث ایجاد این درد می شوند. نمونه برداری آزمایشگاهی از ماهیچه در روز بعد از ورزش شدید، نشان داد خونریزی و قطع اتصال فیلامان های ماهیچه( كه باعث نگهداری فیبرهای عضلانی می شود) در اثر سائیده شدن آنها بر روی هم در طی انقباض عضلانی، باعث ایجاد این درد می شود. دانشمندان با اندازه گیری مقدار آنزیم ماهیچه ای بنامCPK ( كراتین فسفوكیناز) در خون، میزان تخریب عضلانی را تخمین می زنند . CPKدر حالت عادی در ماهیچه وجود دارد ولی هنگام تخریب عضلات وارد جریان خون می شود. ورزشكارانی كه بیشترین افزایشCPK خون را بعد از ورزش دارا باشند، بیشتر احساس درد عضلانی خواهند داشت. بر این اساس، محققین نشان داده اند افرادی كه علی رغم احساس درد در هنگام ورزش، به عمل خود ادامه می دهند، در روز بعد بیشتر از سایر افراد احساس درد خواهند داشت. بسیاری از افراد فكر می كنند اگر بعد از ورزش سخت و شدید، سرعت و شدت آن را كاهش داده و خنك شوند، این درد را نخواهند داشت. ولی اینطور نیست. خنك شدن باعث برداشت سریع اسیدلاكتیك از عضلات می شود، ولی همانگونه كه گفته شد مقدار اسید لاكتیك نقشی در ایجاد این درد ندارد. همچنین كشیدن عضلات بعد از ورزش و انبساط آنها، درجلوگیری از این درد نقشی ندارد زیرا این درد در اثر انقباض فیبرهای عضلانی نیست، ولی اگر اینطور بود انبساط عضلات در كاهش درد نقش خواهد داشت. درد عضلانی بعد از ورزش شدید بایستی به صورت یك راهنما برای انجام تمرینات ورزشی در نظر گرفهت شود. اگر هنگام ورزش شدید در یك روز در ماهیچه هایتان احساس سوزش كردید، دیگر ورزش را ادامه ندهید تا آنها كاملاً آسیب نبینند و مجدداً بعد از مدتی با سرعت و شدت كمتری آن را شروع كنید تا احساس سوزش كنید. این عمل را به همین ترتیب انجام دهید تا احساس كنید عضلاتتان سفت شده اند، سپس ورزش را برای آن روز تمام كنید. روز بعد بسته به اینكه عضلات شما چقدر درد می كنند، می توانید با سرعت آهسته، ورزش را ادامه دهید تا اینكه اصلاً ورزش نكنید. ولی هرگز روز بعد آنقدر ورزش نكنید تا دوباره احساس سوزش عضلانی كنید، بلكه بایستی چند روزی به آرامی ادامه دهید تا این احساس درد در شما كاملاً از بین برود. بیشتر ورزشكاران یك روز ورزش شدید می كنند و بعد از آن تا هفت روز به آهستگی و خیلی ملایم به ورزش خود ادامه می دهند و مجدداً بعد از هفت روز، یك روز به سختی ورزش می كنند. برای راهنمایی شما، چند نمونه از فعالیت ورزشكاران حرفه ای را بیان می كنیم: - دوندگان جهانی دوی ماروتن ، فقط 2 بار در هفته با شدت و سرعت زیاد می دوند. - قهرمانان وزنه بردار در مدت 2 هفته، فقط یك مرتبه وزنه های خیلی سنگین را بلند می كنند. - ورزشكاران حرفه ای پرش ارتفاع، یك بار در هفته تا ارتفاع خیلی بالا می پرند. - پرتاب كننده های وزنه، فقط یك بار در هفته، تا مسافت های طولانی وزنه پرتاب می كنند. در كل بایستی گفت تمرینات ورزشی بایستی بصورت چرخشی، یك روز با شدت و بعد از آن مدتی استراحت برای بهبود همراه باشد.